•° ¤ * . . . ยั ง ไ ง ก็ รั ก น ะ . . . * ¤ °•

    

คลิปเจ้ามี่มิ ถ่ายไว้ตอนเด็กๆ สนุกบนความทุกข์ของเจ้ามี่จริงๆ

คือ เจ้ามี่มิมันจะเอาทิชชูเข้ากรงไปปูที่นอน

พอเรายื่นทิชูให้มันก็รีบยัดแก้มวิ่งเข้ากรง แต่เราปิดกรงไว้

มันก็หาทางเข้าใหญ่ แบบเฮ้ยไมเข้าไม่ได้ว้า เมื่อกี้ยังเข้าได้อยู่เลย

ก็ดูมันดิ เหยียบทิชชู่อยู่ ลื่นก็ลื่น แล้วมันจะคาบแล้วปีนเข้ากรงได้ไหมนิ- -''

พอเราเปิดกรงแต่ยังไม่ให้ทิชชูมันก็สำรวจเส้นทางก่อน

ว่าทางนี้ชัวร์ ปีนงี้เข้ากรงแน่ๆ

พอสำรวจทางแน่ชัด ก็วิ่งมาขอทิชชู ยื่นหน้ายื่นตา "ทิชชูของมี่อยู่ไหน เอาทิชชูของมานะ"

พอได้ทิชชูตามใจหวังของมี่แล้ว ไอ้กิฟปิดกรง อิอิ

สุดท้ายเอาเข้ากรงได้ก็จริง ..แต่ยังไงไอ้กิฟก็เอาออกอยู่ดี เลวจริงๆ อิอิ

เพราะถ้าทิ้งทิชชู่ไว้มันจะสกปรกง่าย น้ำลายเอย อาหารเอย- -'''

 

ถือซะว่าออกกำลังกายละกันนะหนูมี่ อิอิ

ยังไงก็รักนะคร้าบบบบบ

ในภาพเป็นร้านที่ตั้งอยู่ข้างตึกขายหนังสือ ตรงจงกวนชุน (图书大厦)

สาขานี้ร้านไม่ใหญ่ ถ้าตรงเฉียนเหมินจะร้านใหญ่มาก บรรยากาศดีกว่าเยอะ

  

เมนู ทำดี มีทั้งภาพ ภาษาจีน ญี่ปุ่น และอังกฤษ

เมนูที่สั่งไปวันนั้น

辣啦渍饭 

ราคา 19 หยวน ( 110บาท )

 

รสชาติจืด เผ็ด แต่หมูสับบนข้าวกับน้ำซุปที่ให้แยกมา เค็มมาก

เอาน้ำซุปผสม เลยมีรสชาติขึ้นมาหน่อย

ก่อนหน้านี้ที่กิน เคยสั่งอาหารคล้ายในรูป แต่เป็นรสต้มยำ

อันนั้นอร่อยเลย แต่อยากลองเปลี่ยนกินแบบอื่นบ้าง

(ราคา110 อย่าคิดว่าใต้ข้าวมีซ่อนเนื้อหรืออะไรนะ ไม่มี๊ไม่มี ทุกอย่างตามภาพที่เห็น กระจุ๋มกระจิ๋มน่ารัก)

(แล้วอย่าคิดว่าข้าวเยอะ... ดูได้จากช้อน สามารถวัดระดับข้าวได้และภาพมุมขวาล่าง โบ๋ไปนิด เห็นพื้นชามและ)

 

 

ต่อด้วยของหวาน

น้ำแข็งใสยอดถั่วหลากสี ราดนมข้นหวานนิดหน่อย

(ที่บอกว่ายอดถั่ว เพราะถั่วมันอยู่แต่ยอดๆจริงๆงะ เอิ๊กๆ)

ราคา8 หยวน (45บาท)

 

ลูกขาวๆเนื้อคล้ายไข่มุกบ้านเรา แต่ไข่มุกบ้านเราสีดำ

ถั่วเชื่อมและถั่วกวนร้านนี้ (ถั่วญี่ปุ่น) อร่อยมากกกกกกกกกก เคี้ยวถั่วเป็นถั่ว

และยกให้น้ำแข็งใสร้านนี้อยู่ในอันดับต้นๆของชาร์จที่ตัวเองลิสไว้เลยอะ(เพราะถั่วเลย)

(เสียดาย ร้านนี้ให้น้อยไปหน่อย)

(จริงๆรู้สึกมานานแล้วว่า ถั่วที่ราดพวกน้ำแข็งใสของที่จีน จะอร่อยกว่าไทยเยอะเลย)

 

โดยรวมแล้ว ชอบอาหารร้านนี้ อยากให้มาเปิดแถวมอ.อ่า(แต่ไม่มี ซิกๆ)

รสชาติใช้ได้เลย แต่ปริมาณอาหารน้อยไปนิดเมื่อเทียบกับราคา และเทียบกับร้านอื่นๆ

 

 

ชื่อก็บอกอยู่แล้วเต้าหู้เหม็น เพราะมันเหม็นจริงๆงะ

คนจีนบางคนยังรับไม่ได้กับกลิ่นของมัน

แต่นั่นก็เป็นลักษณะเด่นของไอ้เจ้าเต้าหู้เหม็นนะ

"ดมแล้วเหม็น กินกลับหอม"

คนจีนเขาว่างั้น..

 

และวันนี้ก็ได้ลองกันสักที กับเจ้านี่

สาเหตุที่เต้าหู้เหม็นเพราะว่า เขานำเจ้าตู้มาหมักจนใกล้เน่านั่นเอง

พอคนมาซื้อ ก็นำไปทอด ราดน้ำจิ้มนิดหน่อยพอปะแล่มๆ

จากคำแรกที่กิน กรอบนอก เหลวในมาก (มันมากกว่านุ่มใน อิอิ) กัดทีควันร้อนฉุยๆเลย

เนื้อเต้าหู้ข้างในสีขาวจั๊ว เละๆ กินกับน้ำจิ้มที่เป็นพริกสีแดง เค็มๆ เผ็ดๆ

หรือจะกินกับน้ำจิ้มที่เป็นสีส้ม(สีคล้ายซอสพริกบ้านเราแต่ไม่ใช่) รสหวานๆ

จากที่เขาว่า "ดมแล้วเหม็น กินแล้วหอม" นั้น

พอกินดูแล้ว.. ก็เห็นด้วยตามนั้นแหละ

 

จริงๆที่กิน มันไม่ได้หอมหรอก แต่มันไม่เหม็นเหมือนกลิ่นอะ

 

ถ้าถามว่า แล้วจะซื้อกินอีกไหม

ขอตอบว่า ไม่...

 

ไม่ใช่ว่าไม่อร่อย แต่จากข้อมูลที่หาอ่าน มันมีโทษต่อร่างกาย ไม่ควรกินบ่อย

ประโยชน์ก็มี แต่โทษร้ายแรงกว่า... และรสชาติก็ไม่ได้อร่อยล้ำขนาดยอมพลีชีพได้ อิอิ

เพราะงั้น ขอบาย.....

 

(แต่ถ้าใครไม่เคยลอง อยากลองชิมสักครั้งสองครั้ง ก็ได้นะคะ เลือกร้านที่ดูแล้วสะอาดหน่อย กันท้องเสีย อิอิ)

 

 

เมนูที่สองของบล๊อกนี้ นำเสนอ..

"แฮมเบอร์เกอร์จีน"

ที่เรียกแบบนี้เพราะใกล้เคียงแฮมเบอร์เกอร์อะ (คิดเอง อิอิ)

หรือชื่อจีน หลี่จีโล่วปิ่ง "里脊肉饼"

 ราคา 3 หยวน ( 16บาท )

ร้านหน้าฝูจวงเก่า อู่เต้าโข่ว

เนื้อแป้งจะมีสองแบบ แบบทอด กับแบบธรรมดา ไม่ทอด

แป้งแบบทอดก็จะกรอบ เนื้อสีเหลืองทอง ถ้าไม่ทอด แป้งจะนิ่มๆ เนื้อแป้งสีขาว

(ในรูปเป็นแป้งแบบทอด สีเหลืองทองน่ากิน)

ไส้ตรงกลาง จะเป็นเนื้อไก่ชิ้นๆ

(บางร้านหมู บางร้านก็ไก่ แต่โดยทั่วไปจะเป็นหมู อยากชัวร์ถามคนขายเอา)

เอาเนื้อไก่มาคลุกเครื่องเทศ เครื่องปรุงต่างๆ รสชาติจะออกเค็มและ เผ็ดนิดๆ

มีผักสอดไส้มานิดหน่อย แค่นี้เอง...

แต่โดนส่วนตัว ชอบกินนะ  ยิ่งร้านไหนทำร้อนๆจะอร่อยกว่า

แต่ไม่ชอบตรงที่ กินลำบาก อ้าปากกว้างมาก (แต่ก็ยังซื้อกินบ่อยๆ อิอิ)

 

สุดท้าย หาซื้อไม่ได้จากที่ไหน ทำกินเอง...

  

มันคือ...

ถั่วเขียวต้มผสมผงโอวันติน

(ถึงภาพจะชวนอ้วก แต่อย่าดูถูก.. มันอร่อยจนน่าแปลกใจ เพราะเพื่อนคนนี้ก็แปลกใจ อิอิ)

 

วิธีทำก็ง่ายมากเลย..

ต้มถั่วเขียวให้เสร็จก่อน เหมือนต้มถั่วเขียวทั่วไป

แต่อย่าใส่น้ำตาลเยอะ ใส่พอแค่หวานปะแล่มนิดๆ

ตักใส่ถ้วย และราดผงโอวันตินคนให้เข้ากัน ก็เสร็จพร้อมแด๊กได้ อิอิ

(ตอนทำใช้โอวันตินเย็น ครั้นชี่ แบบซอง ฉีกซองแล้วเทใส่ตามความต้องการเลย

ตอนกินจะมีข้าวพองรูปหัวใจ กรอบๆ )

(หรือเราจะเอาข้าวโพดต้มสุกที่แกะเป็นเม็ดๆแล้ว มาผสมคนให้เข้ากันแล้วกิน ก็อร่อยดีนะ)

 

ถ้าต้มถั่วเขียวใส่น้ำตาลเยอะ พอรวมกับผงโอวันตินจะหวานเกิน แต่ก็แล้วแต่คนชอบกินหวานมากน้อยต่างกัน

 

 

เพื่อนๆอาจจะคิด ไอ้กิฟแมร่ง ทำกินไปได้ไงวะ.. แต่ขอบอกนะว่า....

หากินเอง.. ตัวเองทำอะไรกิน ตัวเองก็กินได้หมดอะ

(อารมณ์ทำกินประทังชีวิตไปวันๆ ฮ่าๆๆ)

 

หน้าประตูทางเข้า ซื้อบัตรผ่านประตู คนเยอะมากๆ

 พอผ่านประตูทางเข้าเข้ามาแล้ว ก็เดินตาม(ฝูง)คนเข้าไป

มีทั้งจีนและเทศ อิอิ (ถ่ายติดฝรั่ง)

 วันที่ไป อากาศไม่ค่อยดี อึมครึม ไม่มีแดด เลยทำให้อุณหภูมิยิ่งหนาวขึ้นอีก

ภาพที่ถ่ายออกมาก็เลยดูมืดๆ (ปรับแสงสุดๆแล้วนะนี)

ถ่ายบริเวณรอบๆงาน คนจะน้อย เพราะไปชุนนุมแถวที่ขายสินค้าเสียส่วนใหญ่

 

 ไม่ว่างานวัดไทยหรือจีน ก็มีการแสดงแบบนี้เหมือนกัน (แต่ของไทยไม่ค่อยเห็นแล้วเนอะ)

ต้องซื้อบัตรเข้าไปดูต่างหาก แล้วเราก็ไม่อยากเสียตัง เลยเก็บภาพรอบนอกมาให้ดูพอละกัน อิอิ

 

เดินเข้าไปส่วนกลางของสถานที่จัด ก็จะเป็นส่วนขายของเล่น

เป็นทางเดินยาว สองฝั่งตั้งร้านขายของ มีร้านหมวก ตุ๊กตา จิ๊กซอว์

ร้านประมูลภาพวาดพู่กันจีน เครื่องหนัก เยอะแยะมาก

 

จริงๆแล้วภายในงานพื้นที่กว้างมาก

และมีการแสดงต่างๆมากมายที่เกี่ยวกับวัฒนธรรม ศิลปะพื้นบ้านของชาวจีน อาหารการกิน ชา ฯลฯ

แต่เราออกจากบ้านสาย เดินได้3ชม.กว่า งานก็จะปิดแล้ว(ห้าโมงเย็น)

ร้านค้าต่างๆเริ่มทยอยปิด ทุกคนต้องทยอยออก

สรุป เดินไม่ได้ครึ่งของงาน เอิ๊กๆ

 

แล้วเราก็ช๊อปฯได้ของฝากไม่กี่อย่าง (ไม่มีรูปเดี๋ยวไม่ตื่นเต้น อิอิ)

จิ๊กซอว์1,000ตัว 1 กล่อง

ภาพวาดพู่กันจีน 2 ม้วน 

โมเดลไม้เอาไว้ต่อเล่น 2ชุด (ต่อเสร็จเป็นเทียนถาน กับบ้านชาวจีน 3D) 

หมวก 1 ใบ

 

รูปเพิ่มเติม ดูในส่วนของแฟ้มเก็บรูปเลยจ้า

(ไม่ค่อยได้ถ่ายรูป มัวแต่เดินดูของเพลิน หนาวด้วย)

ที่ร้านนี้มีตั้งแต่ของว่างไปจนถึงอาหารหลัก

และคนส่วนใหญ่ที่มาร้านนี้จะเน้นกินพวกติ่มซำ กับของว่างส่วนใหญ่ เพราะเขาขึ้นชื่ออะ (หรือเปล่า? อิอิ)

แต่วันนั้นที่ไป แบบว่าหิวมาก ก็เลยสั่ง烧鸭汤粉มากิน (เน้นอิ่ม)

ราคา 28หยวน (ถ้าจำไม่ผิด)

ภาพ : หน้าต่างบนรถไฟ กระจกด้านในมีน้ำแข็งเกาะ (ไม่ใช่ในตู้เย็นนะ อิอิ)

เพราะอากาศที่นี่ติดลบ20 เสือที่นี่เลยจะอ้วนมาก และขนแน่นดูนุ่มๆ อิอิ

และสิ่งที่ขึ้นชื่อของสวนสัตว์แห่งนี้ก็คือ..

 น้องเสือขาวของเรานั่นเอง... (ดูท่าดิ เหมือนแมวกวักเลยอะ ฮ่าๆๆๆ )

 

2009/01/09 _ 15:15

หลังจากที่เราชมเสือกันเสร็จแล้ว ก็นั่งรถต่อมายังสถานที่ท่องเที่ยวที่2

เกาะพระอาทิตย์ (太阳岛，雪雕)

 

ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเสียงเรื่องแกะสลักหิมะในโลกเลยทีเดียว

ซึ่งในแต่ละปี ก็จะมีนักแกะสลักหิมะจากทั่วโลกมาแกะกันที่นี่

และรูปหิมะที่สลักในแต่ละปีก็จะแตกต่างกันไปด้วย

 

กว่าจะแกะสลักเจ้าตัวนี้จากหิมะก้อนสี่เหลี่ยมได้ จะใช้เวลากี่ชม.กันเนี่ยะ - -''

 

ลักษณะหิมะที่แกะเสร็จแล้ว มีตั้งแต่การ์ตูนสำหรับเด็ก ไปจนถึงรูปอาร์ตมากจนดูไม่ออกว่าเป็นรูปอะไร

แต่ก็นับถือคนแกะสลักมาก เพราะต้องทนกับอากาศที่หนาวจัดทั้งวันแบบนี้ สุดยอด!

(ผ้าพันคอ อภินันทนาการจากอุ่มอุ๊ม กับบุ่มบุ๊ม แตงค์นะจ๊ะ อิอิ)

 

ภาพนี้ไม่ต้องบอกก็คงดูกันออกว่าเป็นรูปอะไร อิอิ

เศษหิมะที่แกะออกมา กองสูงท่วมหัว แต่สักพักก็จะมีรถมาขนเศษหิมะพวกนี้ออกไปทิ้ง

(เพราะมันไม่ละลาย เอิ๊กๆ)

หนาวขนาดไหนคิดดู.. ไอน้ำที่เราหายใจออกมา เกาะขนคิ้วแล้วแข็งเป็นน้ำแข็งงะ- -'''''

 

 

2009/01/09 _ 19:15

หลังจากทานมื้อเย็นกันเสร็จ เราก็เดินหน้าสู่สถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อแห่งที่ 3

เมืองน้ำแข็ง (冰雪大世界，冰灯)

จะเปิดให้เข้าชมช่วงเย็นไปถึงดึกในละวัน

 

จริงๆไม่ค่อยแน่ใจว่าชื่อไทยเรียกว่าอะไร เหอๆ

ดูแล้วเหมือนสวนสนุก ข้างในก้อนน้ำแข็งจะมีหลอดไฟอยู่

ถ้าขึ้นไปบนบ้านที่จากก้อนน้ำแข็งให้ระวังลื่นมากๆ ขนาดเราเองระวังแล้ว ยังเกือบลื่นตั้งหลายครั้ง

ยิ่งถ้าผู้สูงอายุ ต้องระวังสุดๆ อาจลื่นล้มเป็นอันตรายได้

พยายามเหยียบบนหิมะ อย่าเหยียบบนก้อนน้ำแข็งโดยตรง

 

โดนส่วนตัวรู้สึกที่นี่หนาวที่สุดในทัวร์ครั้งนี้

คงเพราะเป็นตอนมืด และใส่กางเกงแค่ 2ชั้น (ในลองจอน นอกยีนส์ )

หนาวแบบขาแข็ง ยกขาไม่ได้ ปวดกระดูกเลยอะ

แนะนำถ้าใครจะมาก็เตรียมความพร้อมมาให้ดีๆ

ถุงมือ ถุงเท้าหนาๆ ผ้าพันคอ หมวกที่ปิดหู ลองจอน

เสื้อกันลม(ขนเป็ดก็ดี ไม่เป็ดก็ได้)  ผ้าปิดปาก(มีก็ดี ไม่มีก็ได้)

 

นอกจากเดินดู ถ่ายรูป ก็ยังมีเกมให้เล่นฟรี ไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่เสียแรง อิอิ

ในภาพ พื้นเป็นน้ำแข็งไม่ใช่หิมะ เพราะงั้นเวลาเดินจะลื่นมาก ต้องระวัง

แต่พอไปนั่งเก้าอี้ที่เขาให้เล่น อย่าคิดว่ามันลื่นนะ จะไปข้างหน้าทีต้องใช้แรงแขนมากเลย

(หรือตัวเราหนักวะ เหอๆ)

 

糖葫芦 ผลไม้เคลือบน้ำตาล ไม่รู้อร่อยไหม แต่รู้อย่างนึงว่ามันแข็งมาก

สาเหตุที่ว่า ทำไมเมืองน้ำแข็งถึงเปิดแต่เวลากลางคืน เพราะกลางวันเป็นแบบนี้...

จริงๆก็ไม่ใช่ไม่สวยนะ... แต่มันดู.... สวยแบบวังเวงอะ

 

 

2009/01/10 _ 08:00

ออกเดินทางจากโรมแรมไปกินข้าวเช้า ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ลานสกีฝึกหัด อิอิ

เพราะว่าลานสกีอยู่ห่างจากตัวเมืองฮาร์บินออกไป และอยู่ในเขา การเดินทางลำบาก

ทำให้ใช้เวลานั่งรถนานมากกกก เลยต้องตื่นเช้า ออกเร็ว เพื่อจะได้เล่นนานๆ อิอิ

 

 2009/01/10 _ 11:00

มาถึงลานสกี เราก็นั่งรถม้าลากตากหิมะเล่นๆ นั่งไปนั่งกลับ ไม่มีอะไร

   

ช่วงเช้า หลังจากนั่งรถม้าลากเสร็จ เราก็ไปเล่นสกีแบบนั่ง แต่แบบว่า...

เล่นเพลินอะ.. เขาเลยลืมถ่ายรูป

(จริงๆไม่สนใจจะถ่าย เพราะเล่นติดลม ฮ่าๆๆ)

ช่วงบ่ายหลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ ก็เล่นสกีแบบตั้งไข่ ฮ่าๆๆๆๆ

(อาจไม่เข้าใจมุกเรา หมายถึง เล่นไปล้มไปนั่นเอง อิอิ)

 

 

ตอนแรกเราเป็นคนที่มีปัญหากับรองเท้ามากที่สุด เวลาจะให้รองเท้าติดกับไม้

ต้องให้ลงล๊อก ไม่งั้นรองเท้าก็จะไม่ติดกับแผ่นไม้ (ยัดหัว แล้วเหยียบ)

แต่สุดท้าย เราเป็นคนที่ถอดกับใส่รองเท้าคล่องสุด

เพราะ...

ด้านข้างของสนามจะมีเครื่องที่พานักเล่นสกีขึ้นไปบนยอดโดยไม่ต้องถอดไม้แยกกับรองเท้า

แต่หลังจากที่เราใช้เครื่องนั้นแล้ว มันน่ากลัวมากกกกกก(โครตๆอะ)

เราก็เลยต้องแยกไม้กับรองเท้าแล้วแบกไม้เดินขึ้นเขาแทน

ถึงจะเหนื่อย(โครต) ขนาดที่ว่าขึ้นไปถึงจุดที่เราต้องการจะสไลด์ลงมา ต้องขอพักหายใจก่อนชั่วครู่ใหญ่เลยอะ

เพราะเหตุนี้แหละ เราเลยคล่องเรื่องถอดไม้กับใส่ไม้ไปเลย เหอๆ 

 

 

2009/01/10 _ 16:30 

หลังจากเล่นมาทั้งวัน ก็ถึงเวลาอาหารเย็น

 ช่วงนั่งรถไปร้านอาหาร กระจกรถเป็นน้ำแข็ง มองข้างนอกไม่เห็นอะไรเลย

 ขนาดไอติมยังวางขายกันข้างทาง ไม่ละลายอะ (ดี ไม่เปลืองค่าไฟตู้แช่ เหอๆ) 

 เมืองฮาร์บินมีอีกอย่างที่ไม่เหมือนใคร คือ..

รูปแกะสลักน้ำแข็งที่วางอยู่ข้างถนนใหญ่ 

เดินมาถ่ายรูปนี่ ต้องระวังลื่นหัวแตกอีก

 

 2009/01/11 _ 08:00

คืนห้องที่โรงแรม กินข้าวเช้า และไปเยือนสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรกของวันที่สาม

โบทถ์โซเฟีย?? (哈尔滨索菲亚教堂)

 

โบทถ์แห่งนี้ใช้เวลาสร้างถึง 9 ปี เพราะหินแต่ละก้อนที่ใช้สร้างนั้นเขาขนย้ายมาจากรัสเซีย (ขนาดนั้นเลย)

และสัญลักษณ์ของไม้กางแขนบนยอดโบทถ์แห่งนี้ก็ไม่เหมือนไม้กางเขนทั่วไป ตรงที่..

ด้ามของไม้กางเขนจะมีขีดขวางสั้นๆเพิ่มขึ้นมาหนึ่งอัน (ข้อมูลจากไกด์ทั้งนั้นเลย ผิดก็ไปโทษไกด์นะ เหอๆ)

 

โดนปล่อยให้ถ่ายรูปหน้าโบทถ์แค่สิบนาทีเท่านั้น

 

2009/01/11 _ 09:50

สถานที่นี้ก็ สิบนาทีเช่นกัน

อนุสาวรีย์ชัยของฮาร์บิน (ประมาณนั้น) 哈尔滨防洪纪念塔

 

บริเวณกว้างมาก ติดแม่น้ำ ซึ่งตอนนี้เป็นน้ำแข็งหนา มีคนเล่นสเก็ตเยอะมาก

 

2009/01/11 _ 10:20

การแสดงว่ายน้ำในฤดูหนาว (冬泳)

ส่วนใหญ่จะเป็นลุงๆป้าๆ บางท่านก็เกษียนแล้ว

ถึงจะอายุเยอะ แต่ก็แข็งแรงมาก

มีหลายคนบอกว่า น้ำเขาให้อุ่นหรือเปล่า ซึ่งอันนี้เราก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ถึงจะทำให้อุ้นยังไง พอลุงๆป้าๆเดินขึ้นสระมาก็ต้องหนาวอยู่ดี จริงไหม

เพราะงั้น ข้าน้อยขอคารวะ (ตอนถ่ายนี่ หิมะตกด้วย เหอๆ)

บางคน ว่ายเสร็จ ขึ้นมานอนบนพื้นที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ เอาหิมะบนพื้นลูบตัว (ฮาร์ดคอร์ได้อีก)

  

 

2009/01/11 _ 11:20

สถานที่สุดท้ายในทริปฮาร์บินของเรา

หมู่บ้านรัสเซีย (俄罗斯小镇)

เป็นการจำลองหมูบ้านแบบรัสเซียขึ้นมา

ซึ่งไกด์บอกว่า คนในนี้ก็เป็นคนรัสเซีย

แต่พอกุยกกล้องถ่ายในบ้าน คนในบ้านตะโกนออกมาเป็นภาษาจีนว่า

"ในบ้านห้ามถ่ายรูป ในบ้านห้ามถ่าย"

(ไหนว่าเป็นคนรัสเซียไงวะ แมร่งขี้โม้ชิบ)

 

 

โดยส่วนตัวชอบหมู่บ่านนี้อะ เพราะคนน้อยดี สงบ ไม่วุ่นวาย

แล้วก่อนเข้าหมูบ้านต้องซื้อพาสปอร์ต แล้วมีปั๊มเหมือนบินข้ามประเทศแบบนั้น (แต่จริงๆแค่ก้าวเข้าประตู)

ไฮไซเชียว ฮ่าๆๆๆ

 

ดูรูปนี้ เหมือนใส่สูท ผูกเน็กต์ไท แต่ดันพันผ้าพันคอสีขาว....- -''

(หน้าก็กลมได้อีกฉัน - -''')

หลังจากนี้ เราก็ไปกินข้าวเที่ยง แล้วก็นั่งรถไฟกลับปักกิ่ง

ถึงปักกิ่งเวลาห้าทุ่มครึ่ง

หมดทริปฮาร์บิน

 

ความรู้สึกตอนนั่งรถไฟกลับปักกิ่ง

ใจหาย กลับปักกิ่งแล้วเราจะทำอะไรดีอะ จะเที่ยวไหนดีอะ ต้องเบื่อแน่ๆเลย..

 

ความรู้สึกแรกที่กลับจากฮาร์บิน ถึงปักกิ่ง

ปักกิ่งเป็นเมืองที่พัฒนาแล้วเหมือนกันนะเนี่ยะ สิวิไรท์เหมือนกันแฮะ ฮ่าๆๆๆๆ

 

สุดท้ายของบล๊อกนี้

แย่แน่ๆถ้าไปฮาร์บินโดยไม่มีมัน..

 

มันคือ..

แผ่นแปะทำความร้อน กับถุงร้อนนั่นเอง

ไว้แปะตามเสื้อผ้า กับถือไว้ในมือ ช่วยให้อุ่นได้ 12ชม.

แจ่มมากๆ

 

สรุปว่า.. สนุก 

ใครไม่เคยไป อยากให้ลองไปดูสักครั้ง

(อยากไปกับเพื่อนๆจังเลย อิอิ)

ถ้ากลัวไม่สบาย ก็เตรียมแก้หวัดไปกินด้วย

ถ้ากลัวหนาว ก็ขนเสื้อผ้าไปเยอะๆ 

ประสบการณ์ ที่หาไม่ได้ในเมืองไทย